Πρωτομαγιά | ΚΤΕΛ Κηφισού → Καλάβρυτα
[ένα πέρασμα από την Αθήνα στο βουνό, στο πράσινο της άνοιξης και στις διαδρομές που σε φέρνουν πιο κοντά στη φύση]
Στον σταθμό του ΚΤΕΛ Κηφισού, το πρωινό της Πρωτομαγιάς έχει εκείνη τη χαρούμενη αναστάτωση που έχουν όλες οι μικρές αποδράσεις πριν αρχίσουν. Μόλις φτάνουν, η πρώτη τους σκέψη είναι σχεδόν αυτονόητη: να πάρουν μαζί τους το GRtraveller για τον δρόμο. Το ξεφυλλίζουν όρθιοι, ανάμεσα σε βαλίτσες, βήματα και αναχωρήσεις, σαν να θέλουν το ταξίδι να ξεκινήσει λίγο πριν μπουν καν στο λεωφορείο. Οι οθόνες των αναχωρήσεων ρολάρουν με προορισμούς, κι ο σταθμός μοιάζει για λίγο σαν να χωράει ολόκληρη την Ελλάδα.
Η Άννα, ο Μάρκος, η Ιωάννα και ο Στέφανος φεύγουν με εκείνη τη γνώριμη χαρά της αναχώρησης.
— «Έχουμε όλοι τα πάντα;» ρωτά η Άννα, κοιτάζοντάς τους έναν έναν.
Ο Μάρκος σηκώνει το μπουκάλι με το νερό, η Ιωάννα χτυπά το σακίδιό της γελώντας, κι ο Στέφανος λέει:
— «Αν έχουμε καπέλα, παπούτσια, νερό και διάθεση, είμαστε έτοιμοι.»
Και κάπως έτσι, σχεδόν χωρίς άλλο σχέδιο, το ταξίδι ξεκινά.
Όσο η διαδρομή προχωρά προς την Αχαΐα, η πόλη μένει πίσω και το τοπίο ανοίγει. Όταν φτάνουν στα Καλάβρυτα, ο αέρας είναι πιο δροσερός, πιο καθαρός, και η άνοιξη μοιάζει πιο ζωντανή.
Για την Πρωτομαγιά διαλέγουν μια ανοιξιάτικη βόλτα στην περιοχή του Βουραϊκού, εκεί όπου η διαδρομή του Οδοντωτού χαρίζει μία από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες των Καλαβρύτων. Η Ιωάννα φορά το καπέλο της, η Άννα περνά στον ώμο το ελαφρύ σακίδιό της, ο Μάρκος τσεκάρει τα νερά και ο Στέφανος θυμίζει στους άλλους ότι για μια τέτοια βόλτα δεν χρειάζονται πολλά — μόνο άνετα παπούτσια, λίγα σνακ και διάθεση να βγεις έξω και να περπατήσεις.
Στο μονοπάτι συναντούν μια μικρή παρέα πεζοπόρων, με σακίδια και εκείνη τη φωτεινή διάθεση που φέρνει η άνοιξη όταν τη ζεις έξω. Ανταλλάσσουν δυο κουβέντες και ένα χαμόγελο που αρκεί για να νιώσεις πως η φύση έχει τον τρόπο της να φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά.
Στιγμές και γεύσεις του τόπου
Ύστερα από τη βόλτα, το τραπέζι μοιάζει με φυσική συνέχεια της ημέρας. Στα Καλάβρυτα οι γεύσεις έχουν βάθος και θαλπωρή: ζεστές πίτες, τραχανάς ή χειροποίητες χυλοπίτες, βαρελίσια φέτα Καλαβρύτων, φορμαέλα, πέστροφα από την περιοχή και, στο τέλος, μέλι, καρύδια, γλυκό του κουταλιού ή λίγη ροδοζάχαρη.
Καθώς το φως μαλακώνει πάνω στο βουνό και οι φωνές χαμηλώνουν, όλοι έχουν εκείνη τη γλυκιά κούραση που αφήνει μια μέρα γεμάτη δρόμο, ήλιο και κίνηση.
Καλάβρυτα — η Πρωτομαγιά που ξεκινά από το ΚΤΕΛ Κηφισού και καταλήγει σε άπλετο πράσινο, καθαρό αέρα και στιγμές που θέλεις να κρατήσουν λίγο ακόμα.
